"Bu garip hüzün size nerden gelir diyorsun,
Deniz gibi, kara, çıplak bir kayaya vuran?"
-Yürek bir kez ürününü devşirmeye görsün
Yaşam çekilmez, ağır bir yük olur o zaman,
Nasıl ki sizin çoşkun kıvancınız varsa, bakın,
Benim de hüznüm var, kendiliğinden, sade, açık
Haydi, şimdi nedenini aramayı bırakn
Meraklı güzel, tatlı seslim, n'olur, sus artık .
Sus artık bilgisiz kız, çocuk gülüşlü dudak
Ey kıvançlı, çoşkun ruh, nerden bileceksin, bak
Yaşamdan daha yakın, hep bizimledir Ölüm
Bırak, varsın yalanlarla oyalansın gönlüm
O güzel gözlerinde tatlı düşlere dalsın
Kirpiklerinin gölgesinde uyuya kalsın.
Göz göz koca bir çekme, dopdolu bilançolar
Şiirler, aşk mektupları, ilamlar, romanslar
Makbuzlar içinde sarılı ağır saçlar...
Benim hazin dimağımdan daha az sır saklar.
Bir ehram benim beynim, bir muazzam mahzen,
İçinde daha çok ölü var umumi kabirden...
Ben ayın tiksindiği bir mezarlığım ki içinde
Sürünür uzun uzun kurtlar nedametler halinde
Ve saldırır boyuna en aziz ölülerime
Ben eski bir kadın odasıyım solmuş güllerle süslü
İçinde yerlerde yatar yıpranmış modalar bir sürü
Yalnız hazin pasteller, solgun tabloları Boucher'nin
Kokusunu teneffüs eder ağzı açık şişenin
Hiç bir şey eşit olamaz şu aksıyan günlere uzunlukta
Varlıktaki karlı yılların ağır kuşbaşları altında
Cansıkıntısı, yemişi küskün meraksızlığın
Genişler ve derinleşir ölümsüzlük kadar yaygın.
- Artık sen hiç bir şey değilsin ey canlı madde!
Müphem bir dehşetle sarılmış bir granitten başka,
Uyuşup kalmış bir sisli sahra içinde;
Bir sfenksin ki habersiz ondan aldırışsız dünya,
Harita üzerinde unutulmuş, vahşi ruhu ancak
Batan güneşin ışınlarına şarkı okuyacak
-Baudelaire-
Spleen
Quand le ciel bas et lourd pèse comme un couvercle
Sur l'esprit gémissant en proie aux longs ennuis,
Et que de l'horizon embrassant tout le cercle
II nous verse un jour noir plus triste que les nuits;
Quand la terre est changée en un cachot humide,
Où l'Espérance, comme une chauve-souris,
S'en va battant les murs de son aile timide
Et se cognant la tête à des plafonds pourris;
Quand la pluie étalant ses immenses traînées
D'une vaste prison imite les barreaux,
Et qu'un peuple muet d'infâmes araignées Vient tendre ses filets au fond de nos cerveaux,
Des cloches tout à coup sautent avec furie
Et lancent vers le ciel un affreux hurlement,
Ainsi que des esprits errants et sans patrie
Qui se mettent à geindre opiniâtrement.
— Et de longs corbillards, sans tambours ni musique,
Défilent lentement dans mon âme; l'Espoir,
Vaincu, pleure, et l'Angoisse atroce, despotique,
Sur mon crâne incliné plante son drapeau noir.
Bir mabettir tabiat, içinde canlı sütunlar
Çetrefil sözler fısıldar zaman zaman;
İnsan arda geçer, teklifsiz bakışlarla
Kendisini süzen sembol ormanları arasından
Ey elbiselerine ağlayan ucubeler!
Ey gülünç kütükler! Maskelere layık gövdeler!
Zavallı vücutlar, bükülmüş, sıska, sölpük veya karınlı
Ki açık bildiğin şaşmaz Fayda Tanrısı
Çocukken kundaklanmış tunç çamaşırlar içine!
Ve siz, ey kadınlar, heyhat! balmumları gibi solgun!
Ki sefahat kemirir ve esler, ve siz, bakireler,
Mirasını taşıyan anadan kalma fücurun
Ve bütün çirkinliklerini doğurganlığın!
19.03.2014 Tarihinde Antalya kaleiçinde yaptığım gezi esnasında, eski bir tapınak ve kilise iken daha sonraları camiye dönüştürülmüş olan Kaleiçinin gözde ziyaret mekanlarından olan Kesik Minare Camiine ait fotoğraflar paylaşacağım.. Buraya kesik minare denilmesinin nedeni minarenin külahsız kalışından dolayıdır. Yapıya en son şekli Şehzade Korkut'un Antalya da ki görev yaptığı yıllarda verilmiş, maalesef ki 1849 yılında çıkan bir yangında tahrip olan camii o zamandan beri kullanılmamaktadır.
Antalya Kaleiçinde yat limanından yukarı çıkarken, yat limanını yeşilliklerin içerisinden gören hafif tepemsi bir yerde bulunan küçük mescid ve türbeden oluşan bir mekan. Türbenin girişinde yer alan kitabede Hicri 647, Miladi 1249 yılında yaptırıldığı yazmaktadır. Mescidin içi oldukça sadedir, insana eski mescitlere girildiği zaman ruha dinginlik veren bir huzur duyulmakta. Bahçede Ahi Yusuf'un türbesi ve küçük bir şadırvan ile gölgelikli bahçesi bulunmaktadır. Sıcak bir günde Kaleiçi ziyareti yapılırken nefes alabileceğiniz ve dinlenebileceğiniz bir mekan.
Ovada ki bir şehrin gece görüntüsünün bu kadar muhteşem olabileceğini görmeden ve yaşamadan sanırım inansam bile idrak edemeyeceğim kesindi...
Yapay olmayan yerleşim planı bir şehirde doğup büyüdüğüm için kendimi şanslı hissediyordum, ama bunu birde havadan kuş bakışı görmek ekstradan bir sevinç getirdi.
Şehirler her zaman tabii yapılarıyla oyananarak gelişmektedirler. bu ilerlemenin ilk kurallarından.
Konya da tabii ki orjinalliğinden bir şeyler kaybetmekte, fakat dokunun aslının hala şehrin ruhunda sindiğini görmek güzel bir şey.
Fotoğrafları Anadolu jet uçağından Konya semalarındayken 27.03.2014 tarihinde akşam 19:40 sularında çektim. Bu konuda yaptığım bir yanlış uçağın ikaz işaretlerinden sonra elektronik alet kullanmanın yanlışlığını kabul ediyorum. sorumsuzca bir davranış olduğu kesin...
fakat uçağın penceresinden bu manzarayı ilk defa gördüğüm zaman hissettiğim duyguyu tam manasıyla ne anlatabilirim nede aktarabilirdim.
Fotoğrafların büyük kısmı bulanık yada bulanığa yakın çıktı... Pek tabiidir ki insan gözünün muhteşemliğini hiç bir yapay merceğin yansıtma ihtimali olmadığı gibi olaya birde benim beceriksizliğim ve de uçağın devamlı hareketli halinin eklenmesi de ilave edince biraz bozulma çıktı.
kelamımı fazla uzatmadan Havadan Konya fotoğraflarıyla baş başa bırakıyorum...
Dün itibariyle fark ettim bu satırlarda yamaya başlayalı 1526. günümü doldurmuşum, tam 550 yayın paylaşmışım, bir kısmı benden bir kısmı alıntılarla bir kısmı müzik, resim fotoğraflarla, şaka maka 550 yayın.
